Kunst uit de Sovjet Unie was lange tijd onzichtbaar voor het Westen. Maar sinds de val van de muur zijn de  culturele schatkamers van Rusland op een kier gezet. De artistieke juweeltjes die tevoorschijn zijn gekomen, lijken het begin van een hausse van Russisch impressionisme en sociaal realisme.
Het Russisch impressionisme is afgeleid van het Frans impressionisme, dat ontstond aan het eind van de
negentiende eeuw. Realisme en populisme raakten uit de mode, nieuwe ideeën werden geboren. Waar Franse  impressionisten als Renoir en Monet een verfijnde techniek toepasten, hanteerden Russische kunstschilders een ruwere en minder burgerlijke stijl, expressief en met felle kleuren. Er kwam een voorlopig einde aan deze stroming toen Lenin in 1917 aan de macht kwam en er alleen nog ten dienste van de staat mocht worden geschilderd. Het sociaal realisme ontwikkelde zich en werd vooral onder Stalin voor propaganda doeleinden ingezet. Kunst moest bijdragen aan de bloei van de communistische samenleving, zonder plaats voor kritiek. Schilderijen uit die periode tonen een geïdealiseerde beeld van zware industrie, collectieve landbouw, onverschrokken soldatenhelden en
vergoddelijkte Sovjetleiders. Gedegen schilderijen, maar geforceerd optimistische van aard en gemaakt zonder  artistieke vrijheid.
Toen de culturele onderdrukking na de dood van Stalin in de vijftiger jaren minder werd, maakte de politieke  boodschap in de kunst plaats voor gevoelswarmte en grepen de kunstenaars terug naar hun oude stijl. Het Russisch impressionisme beleefde een frisse opleving. Geen academische accenten, maar een losse aanpak van schilderen. De penseelstreken zijn snel, stevig en strefzeker neergezet, zonder oog voor detail. De lichte tinten
geven een vormkleur die door zonlicht en schaduwwerking voortdurend verandert. Alsof er geel- of blauwfilters voor het beeld zijn geplaatst.
Een belangrijk vertegenwoordiger van het Russisch impressionisme is Konstantin Lomykin (1924-1993). Hij was
prominent lid van de Odessa Groep uit de Oekraïne, een collectief in de toenmalige Sovjet-Unie. Hij was een toegewijde kunstenaar, die direct naar de natuur schilderde. Hij had een scherp oog voor schoonheid en kwaliteit.
Hij werkte zowel academisch als impressionistisch en beheerste de kunst om moeiteloos over te stappen van de ene naar de andere stijl. Een schilder met een imposant oeuvre, die vele malen buiten Rusland exposeerde.

Tekst: Kunsthandel Baroque Texel

Lomykin, Bokov, Lopatkin, Khorenko, Peredni, Bogdanov, Shubko, Zemskov, Kachalski, Radimov,  Elthyshev, Likhatchev, Nozdrachev, Doilnev, Kryzhevsky, Sosnovsky, Gorpenko e.v.a.